Wypadki przy pracy i choroby zawodowe oraz świadczenia z nimi związane.

Wypadek przy pracy.

Aby zdarzenie zostało uznane za wypadek przy pracy, wszystkie elementy definicji:

  1. nagłość zdarzenia,

  2. obecność przyczyny zewnętrznej,

  3. skutek w postaci urazu lub śmierci,

  4. związek zdarzenia z pracą)

muszą wystąpić jednocześnie.

 

Brak któregokolwiek z tych elementów (np. przyczyny zewnętrznej) powoduje, że zdarzenie (nawet śmiertelne), choćby miało miejsce w pracy nie może być uznane za wypadek przy pracy.

 

Za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą:

  • podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych,

  • podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia,

  • w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy (art. 3 ust. 1 ustawy z 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych; Dz.U. nr199, poz.1673 ze zm.; dalej: ustawa wypadkowa).

 

Za śmiertelny wypadek przy pracy uważa się wypadek, w wyniku którego nastąpiła śmierć poszkodowanego w okresie nieprzekraczającym 6 miesięcy od dnia wypadku (art. 3 ust. 4 ustawy wypadkowej).

 

Za ciężki wypadek przy pracy uważa się wypadek, w wyniku którego nastąpiło ciężkie uszkodzenie ciała, takie jak: utrata wzroku, słuchu, mowy, zdolności rozrodczej lub inne uszkodzenie ciała albo rozstrój zdrowia, naruszające podstawowe funkcje organizmu, a także choroba nieuleczalna lub zagrażająca życiu, trwała choroba psychiczna, całkowita lub częściowa niezdolność do pracy
w zawodzie albo trwałe, istotne zeszpecenie lub zniekształcenie ciała (art. 3 ust. 5 ustawy wypadkowej).

 

Za zbiorowy wypadek przy pracy uważa się natomiast wypadek, któremu w wyniku tego samego zdarzenia uległy co najmniej dwie osoby (art. 3 ust. 6 ustawy wypadkowej).

 

Wypadek w drodze do lub z pracy.

Za wypadek w drodze do pracy lub z pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, które nastąpiło w drodze do lub z miejsca wykonywania zatrudnienia lub innej działalności stanowiącej tytuł ubezpieczenia rentowego, jeżeli droga ta była najkrótsza i nie została przerwana (art. 57b ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Dz.U. z 2004 r. nr 39, poz. 353 ze zm.).

Za drogę do pracy lub z pracy uważa się oprócz drogi z domu do pracy lub z pracy do domu również drogę do miejsca lub z miejsca:

  • innego zatrudnienia lub innej działalności stanowiącej tytuł ubezpieczenia rentowego,

  • zwykłego wykonywania funkcji lub zadań zawodowych albo społecznych,

  • zwykłego spożywania posiłków,

  • odbywania nauki lub studiów.

 

Wypadek przy pracy – obowiązki pracodawcy.

Pracodawca ma obowiązek niezwłocznie zawiadomić właściwego okręgowego inspektora pracy i prokuratora o:

  • śmiertelnym,

  • ciężkim,

  • zbiorowym wypadku przy pracy,

  • każdym innym wypadku, który wywołał wymienione skutki, mającym związek z pracą, jeżeli może być uznany za wypadek przy pracy (art. 234 2 kp).

W razie wypadku przy pracy pracodawca ma obowiązek:

  • podjąć niezbędne działania eliminujące lub ograniczające zagrożenie,

  • zapewnić udzielenie pierwszej pomocy osobom poszkodowanym i ustalenie w przewidzianym trybie okoliczności i przyczyn wypadku,

  • zastosować odpowiednie środki zapobiegające podobnym wypadkom (art. 234 §1 kp).

 

Choroba zawodowa – obowiązki pracodawcy.

Pracodawca ma obowiązek niezwłocznie zgłosić właściwemu organowi Państwowej Inspekcji Sanitarnej i właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy każdy przypadek rozpoznanej choroby zawodowej albo podejrzenia o taką chorobę (art. 235 1 i 2 kp).

W razie rozpoznania u pracownika choroby zawodowej pracodawca ma obowiązek:

  • ustalić przyczyny powstania choroby zawodowej oraz charakter i rozmiar zagrożenia tą chorobą, działając w porozumieniu z właściwym organem Państwowej Inspekcji Sanitarnej,

  • przystąpić niezwłocznie do usunięcia czynników powodujących powstanie choroby zawodowej i zastosować inne niezbędne środki zapobiegawcze,

  • zapewnić realizację zaleceń lekarskich (art. 235 §3 kp).

Pracodawca ma również obowiązek:

  • prowadzić rejestr wypadków przy pracy (art. 234 §3 kp),

  • prowadzić rejestr zachorowań na choroby zawodowe i podejrzeń o takie choroby (art. 235 §4 kp),

  • systematycznie analizować przyczyny wypadków przy pracy, chorób zawodowych i innych chorób związanych z warunkami środowiska pracy i na podstawie wyników tych analiz stosować właściwe środki zapobiegawcze (art. 236 kp),

  • zapewnić rozwój spójnej polityki zapobiegającej wypadkom przy pracy i chorobom zawodowym uwzględniającej zagadnienia techniczne, organizację pracy, warunki pracy, stosunki społeczne oraz wpływ czynników środowiska pracy (art. 207 §2 pkt4 kp).

 

Świadczenia z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.

Z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej z ubezpieczenia wypadkowego przysługują następujące świadczenia:

  • Zasiłek chorobowy,

  • Świadczenie rehabilitacyjne,

  • Zasiłek wyrównawczy,

  • Jednorazowe odszkodowanie,

  • Renta z tytułu niezdolności do pracy,

  • Renta szkoleniowa,

  • Renta rodzinna,

  • Dodatek do renty rodzinnej,

  • Dodatek pielęgnacyjny,

  • Pokrycie kosztów leczenia.

 

 

 

BHP S.KANIA       Sebastian Kania      tel. kom.: 608 341 270

kliknij ... i wybierz "zadzwoń"